Τα τελευταία 25 χρόνια ο παγκόσμιος ενεργειακός χάρτης ζει ριζική μεταμόρφωση. Η άνθηση του σχιστολιθικού πετρελαίου και του φυσικού αερίου κατέρριψε τα δεδομένα: οι Ηνωμένες Πολιτείες από τεράστιος εισαγωγέας μετέτρεψαν σε κύριο εξαγωγέα και στον μεγαλύτερο παραγωγό πετρελαίου και φυσικού αερίου σε παγκόσμια κλίμακα, αφήνοντας τη Ρωσία και τη Σαουδική Αραβία μακριά πίσω.

Η Κίνα, την ίδια στιγμή, κατέχει πλέον το μεγαλύτερο μερίδιο στην παγκόσμια παραγωγή ηλεκτρισμού χαμηλών εκπομπών, ξεπερνώντας Ευρώπη και ΗΠΑ, αν και παραμένει ο απόλυτος καταναλωτής άνθρακα. Οι διαφορετικές διαδρομές αποτυπώνουν μια νέα ενεργειακή πραγματικότητα όπου ΗΠΑ και Κίνα διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Οι αριθμοί, ωστόσο, αποκαλύπτουν εκπληκτικές αντιθέσεις στις παγκόσμιες προτεραιότητες. Το 2025, οι φυσικές καταστροφές προκάλεσαν απώλειες 220 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ενώ η χρηματοδότηση για την κλιματική προσαρμογή κλειδώνεται στα μόλις 26 δισεκατομμύρια, έναντι αναγκών που ξεπερνούν τα 310 δισεκατομμύρια ετησίως μέχρι το 2035.

Οι στρατιωτικές δαπάνες οέρασαν τα 2,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, σε αντίθεση με τον προϋπολογισμό για τις ειρηνευτικές επιχειρήσεις του ΟΗΕ για το 2026-2027 που δεν ξεπερνά τα 5,1 δισεκατομμύρια.

Στις επενδύσεις για τεχνητή νοημοσύνη το κεφάλαιο έφτασε το 1,8 τρισεκατομμύρια, ωστόσο μόλις 0,5 δισεκατομμύρια κατευθύνονται στην ασφάλεια της.

Σε παράλληλη πορεία, ο πλούτος των δισεκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 2,6 τρισεκατομμύρια το 2025, σε εποχή που για την εξάλειψη της ακραίας φτώχειας απαιτούνται ετησίως 318 δισεκατομμύρια δολάρια.