Η παγκόσμια αγορά των φαρμάκων για τον διαβήτη που χορηγούνται για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας βρίσκεται σε τροχιά εκρηκτικής ανόδου, με τις προβλέψεις να κάνουν λόγο για 100 δις. δολάρια έως το 2030. Ωστόσο, μια ανησυχητική πραγματικότητα αναδύεται: σχεδόν οι μισοί χρήστες οδηγούνται σε διακοπή της θεραπείας. Οι αιτίες εντοπίζονται στις γαστρεντερικές ενοχλήσεις, το δυσβάσταχτο κόστος ή στο γεγονός ότι πολλοί δεν πάσχουν από διαβήτη. Παρά την πρόοδο στην ανάπτυξη παραγόντων GLP-1, όπως η από του στόματος σεμαγλουτίδη, και την εντυπωσιακή απώλεια βάρους που αγγίζει το 24% σε ενάμισι έτος, το μεγάλο «αγκάθι» παραμένει η διατήρηση του αποτελέσματος. Τα δύο τρίτα των ασθενών ανακτούν το χαμένο βάρος σχεδόν αμέσως μετά τη διακοπή του φαρμάκου.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση για τη Μελέτη της Παχυσαρκίας επισημαίνει ότι η θεραπευτική επιλογή πρέπει να επικεντρώνεται στην αντιμετώπιση των επιπλοκών του κάθε ασθενούς και όχι αποκλειστικά στον αριθμό της ζυγαριάς. Σε αυτό το κρίσιμο συμπέρασμα κατέληξαν η Μπερενίς Σεγκρεστίν και ο Εμμανουέλ Ντισσέ από το τμήμα Ενδοκρινολογίας του Hospices Civils de Lyon, μαζί με την Τζούντιθ Άρον – Βισνιούσκι από το νοσοκομείο Pitié Salpêtrière της Σορβόνης. Στη μελέτη τους, προτείνουν τη δόμηση της θεραπείας με βάση τις ανάγκες του οργανισμού: η τιρζεπατίδη προκρίνεται για την αποφρακτική άπνοια ύπνου, η σεμαγλουτίδη για την οστεοαρθρίτιδα γόνατος, ενώ για καρδιαγγειακά ζητήματα κάθε παράγοντας GLP-1 μπορεί να αξιολογηθεί.

Οι αναστολείς GLP-1 ενδείκνυνται ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για άτομα με Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) 27 με επιπλοκές ή 30 χωρίς, αλλά η επιλογή πρέπει να γίνεται με αυστηρά ιατρικά κριτήρια. Η διεπιστημονική ομάδα, αποτελούμενη από γιατρούς-διατροφολόγους και διαιτολόγους, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην προσαρμογή των οδηγιών. Παράλληλα, οι ειδικοί προειδοποιούν για τον κίνδυνο χολολίθων, συνιστώντας υπερηχογράφημα κοιλίας και, σε ορισμένες περιπτώσεις, προληπτική χρήση ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

Μια άλλη σοβαρή παράμετρος είναι η σαρκοπενία, δηλαδή η μείωση της μυϊκής μάζας. Η Κλοέ Αμουγιάλ Γκαλάντ από το νοσοκομείο Pitié Salpêtrière-Charles Foix τονίζει: «Η σαρκοπενία, που ορίζεται ως η μείωση της μυϊκής μάζας και λειτουργίας, αποτελεί κρίσιμο ζήτημα σε ασθενείς με παχυσαρκία που λαμβάνουν θεραπεία με GLP-1 RA, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ενήλικες». Τυχαιοποιημένες μελέτες, όπως οι STEP 1, SUSTAIN 8 και SURMOUNT-1, έδειξαν ότι η απώλεια άλιπης μάζας (0-13%) μπορεί να αντιστοιχεί σε 10 χρόνια γήρανσης των μυών, αντιπροσωπεύοντας το 25% της συνολικής απώλειας βάρους.

Στον αντίποδα, η χρήση αυτών των σκευασμάτων προσφέρει νέες προοπτικές στην ψυχική υγεία. Η Οφέλια Γκονταίν από το Ινστιτούτο Mondor και το Γαλλικό Ινστιτούτο Υγείας (INSERM) στο Créteil, εξηγεί τη σημασία της παρέμβασης: «Το προσδόκιμο ζωής σε άτομα με ψυχιατρικές διαταραχές μειώνεται κατά 13-16 χρόνια, κυρίως λόγω καρδιαγγειακών παθήσεων που σχετίζονται με την παχυσαρκία και ψυχοτρόπων ανεπιθύμητων ενεργειών όπως η αύξηση βάρους, ο διαβήτης και η δυσλιπιδαιμία». Με μια μέση απώλεια 5 κιλών σε ασθενείς με σοβαρές ψυχιατρικές διαταραχές και πιθανές νευροπροστατευτικές επιδράσεις στο άγχος και την κατάθλιψη, τα φάρμακα αυτά δείχνουν επίσης θετικά αποτελέσματα στη μείωση της κατανάλωσης αλκοόλ, ειδικά σε άνδρες με περιττά κιλά.