Σήμερα, 8 Μαρτίου, η υφήλιος υποκλίνεται στην Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Πρόκειται για έναν θεσμό που σφυρηλατήθηκε επίσημα το 1977 από τη Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με στόχο να θυμίζει σε όλους τους διαρκείς αγώνες για ισότητα, αξιοπρέπεια και τη θεμελιώδη συμβολή των γυναικών στην παγκόσμια πρόοδο. Από την επιστήμη και την πολιτική μέχρι την τέχνη και την καθημερινή επιβίωση, η γυναικεία παρουσία αποτελεί τον συνεκτικό δεσμό κάθε υγιούς κοινωνίας.

Η ημέρα αυτή δεν εγκλωβίζεται σε στερεότυπα, καθώς κάθε γυναίκα χαράζει τη δική της, μοναδική διαδρομή με διαφορετικές προτεραιότητες. Είτε επιλέγουν την επιστήμη, την εργασία και την επιχειρηματικότητα, είτε την οικογένεια και την κοινωνική προσφορά, όλες οι επιλογές φέρουν την ίδια ακριβώς αξία και αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας μας. Η γυναικεία συμβολή δεν καθορίζεται από την οικογενειακή κατάσταση, αλλά εκφράζεται μέσα από ένα πλήθος εμπειριών που διαμορφώνουν την εξέλιξη των κοινωνιών.

Στο επίκεντρο αυτής της επετείου βρίσκονται οι ζωντανές ιστορίες που έγραψαν το δικό τους κεφάλαιο στην ελληνική ύπαιθρο. Μια τέτοια εμβληματική μορφή ήταν η γιαγιά Κωνστάντω Σωτηρίου από τον Άγιο Ιωάννη της ορεινής Τριχωνίδας, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Θέρμο Αιτωλοακαρνανίας. Σε μια εποχή που το ηλεκτρικό ρεύμα ήταν άγνωστη λέξη και οι λάμπες πετρελαίου φώτιζαν τις νύχτες, η ίδια πάλευε με τις δυσκολίες μιας σκληρής χειρωνακτικής καθημερινότητας. Οι γυναίκες τότε φρόντιζαν τα σπίτια, τα χωράφια και τα ζώα, διανύοντας τεράστιες αποστάσεις και μεγαλώνοντας παιδιά με αξιοπρέπεια και σπάνια εσωτερική δύναμη.

Η γιαγιά Κωνστάντω δημιούργησε έναν ολόκληρο κόσμο, φέρνοντας στη ζωή εννέα παιδιά μαζί με τον σύζυγό της. Η αγάπη της και η βαθιά σύνδεση με τον τόπο της έγιναν η ρίζα ενός δέντρου που μεγάλωσε εντυπωσιακά, αριθμώντας στην πορεία 22 εγγόνια και 16 δισέγγονα. Η μεγαλύτερη ευτυχία της ήταν να βλέπει την οικογένεια να πληθαίνει, αποτελώντας για δεκαετίες το ζωντανό σημείο αναφοράς για ολόκληρο το χωριό. Η απλότητα, η καλοσύνη και η αίσθηση της κοινότητας που καλλιεργούσε, άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στις επόμενες γενιές.

Αν και έφυγε από τη ζωή πριν από περίπου μία δεκαετία, έχοντας συμπληρώσει πάνω από 90 χρόνια ζωής, η κληρονομιά της παραμένει ολοζώντανη. Η κόρη της, η Ανθούλα, συνεχίζει σήμερα την παράδοση ως γιαγιά τεσσάρων παιδιών και εννέα εγγονιών. Σήμερα, η μικρή Ανθούλα και η Μαργαρίτα μεγαλώνουν ακούγοντας τις ιστορίες για την προγιαγιά τους στο ορεινό χωριό της Τριχωνίδας, σε μια αδιάκοπη αλυσίδα μνήμης. Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας είναι η ιδανική αφορμή για να τιμήσουμε αυτές ακριβώς τις πραγματικές ζωές, που πίσω από τις διεθνείς διακηρύξεις, έχτισαν με τον καθημερινό τους μόχθο και τις αξίες τους τον κόσμο που παραλαμβάνουμε σήμερα.