Ο Αλί Λαριτζάνι, ο ισχυρός άνδρας του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του Ιράν και κορυφαίος σύμβουλος του Αλί Χαμενεΐ, αναδεικνύεται σε κεντρικό πρόσωπο της γεωπολιτικής σκακιέρας εν μέσω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Ο βετεράνος πολιτικός, γόνος μιας από τις σημαντικότερες κληρικές οικογένειες της χώρας, κρατά στα χέρια του τις λεπτές ισορροπίες μεταξύ των πυρηνικών διαπραγματεύσεων, των περιφερειακών σχέσεων και της σκληρής εσωτερικής καταστολής.

Με μια καριέρα που εκτείνεται σε δεκαετίες, ο Λαριτζάνι έχει επιφορτιστεί με την επίβλεψη των κρίσιμων προσπαθειών για το πυρηνικό πρόγραμμα. Ωστόσο, η δράση του έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση της Δύσης, με τις ΗΠΑ να του επιβάλλουν κυρώσεις τον περασμένο Ιανουάριο, κατηγορώντας τον ότι ηγήθηκε της αιματηρής καταστολής των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων. Ο ίδιος, απαντώντας στις πιέσεις, στρέφει τα βέλη του κατά της Ουάσιγκτον και του Ισραήλ, ενώ προειδοποίησε τις «αποσχιστικές ομάδες» για μια αμείλικτη απάντηση σε περίπτωση οποιασδήποτε ενέργειας.

Η επιρροή του Λαριτζάνι επιβεβαιώθηκε με το πρόσφατο ταξίδι του στο Ομάν, όπου λειτούργησε ως μεσολαβητής για έμμεσες συνομιλίες με τις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, οι συχνές επισκέψεις του στη Μόσχα υπογραμμίζουν τη στρατηγική του ικανότητα να ενισχύει τους δεσμούς με τη Ρωσία, προσφέροντας ένα ισχυρό αντίβαρο στην αμερικανική πίεση. Παρά τον ρεαλιστικό τόνο που υιοθετεί συχνά, δηλώνοντας πως «Κατά τη γνώμη μου, το ζήτημα αυτό μπορεί να επιλυθεί», η Ουάσιγκτον παραμένει καχύποπτη.

Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών υπήρξε καταπέλτης εναντίον του, αναφέροντας σε δήλωσή του: «Ο Λαριτζάνι ήταν ένας από τους πρώτους Ιρανούς ηγέτες που κάλεσε σε βία ως απάντηση στις νόμιμες απαιτήσεις του ιρανικού λαού». Ενώ οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρουν χιλιάδες νεκρούς στις ταραχές, ο ίδιος επιμένει στον διαχωρισμό των διαδηλωτών από τις ένοπλες ομάδες. «Οι λαϊκές διαμαρτυρίες πρέπει να διαχωριστούν πλήρως από αυτές τις τρομοκρατικές ομάδες», σημείωσε, χαρακτηρίζοντας τους ταραξίες ως μια «αστική ημι-τρομοκρατική ομάδα».

Η στάση του στις διαπραγματεύσεις παραμένει ιστορική, ειδικά από την περίοδο που παρομοίασε τα ευρωπαϊκά κίνητρα με «την ανταλλαγή ενός μαργαριταριού με μια σοκολάτα». Σταθερός στις θέσεις του, διαμηνύει πως το πυρηνικό πρόγραμμα «δεν θα καταστραφεί ποτέ», εξηγώντας χαρακτηριστικά: «Όταν ανακαλύπτεις μια τεχνολογία, δεν μπορούν να σου πάρουν την ανακάλυψη. Είναι σαν να είσαι ο εφευρέτης μιας μηχανής και σου την κλέβουν. Πάντα μπορείς να την ξαναφτιάξεις».

Παρά την τεράστια ισχύ του, ο Λαριτζάνι δεν κατάφερε να κατακτήσει την προεδρία, καθώς αποκλείστηκε επανειλημμένα από το Συμβούλιο των Φυλάκων. Η προσωπική του ζωή βρέθηκε επίσης στο στόχαστρο, με την κόρη του να απολύεται από αμερικανικό πανεπιστήμιο λόγω της δράσης του πατέρα της. Γεννημένος στο Ιράκ και κάτοχος διδακτορικού στη φιλοσοφία, ο Λαριτζάνι παραμένει ένας αινιγματικός παίκτης που γνωρίζει καλά πώς να ελίσσεται ανάμεσα στη διπλωματία και την ισχύ.