Η νύχτα της Παρασκευής 25 Σεπτεμβρίου στο Θέατρο Πέτρας δεν ήταν μια απλή συναυλία, αλλά μια βαθιά προσωπική στιγμή για τον Νίκο Οικονομόπουλο. Ο δημοφιλής καλλιτέχνης, σε μια κίνηση που προκάλεσε ρίγη συγκίνησης, διέκοψε τη ροή του προγράμματός του για να τιμήσει τη μνήμη του φίλου και συνάδελφου του, Γιώργου Μαζωνάκη, ερμηνεύοντας δύο από τα πιο εμβληματικά τραγούδια του.

Η συγκεκριμένη εμφάνιση, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 20 χρόνια της μουσικής του διαδρομής, είχε αρχικά προγραμματιστεί για τις 10 Σεπτεμβρίου. Ωστόσο, η είδηση του θανάτου του Μαζωνάκη οδήγησε στην αναβολή της, με τον Οικονομόπουλο να κάνει λόγο τότε για έναν αγαπημένο του φίλο και συνάδελφο. Επιστρέφοντας στη σκηνή δεκαπέντε ημέρες αργότερα, ένιωσε την ανάγκη να προχωρήσει σε έναν δημόσιο και ειλικρινή αποχαιρετισμό.

Λίγο πριν ακουστούν οι πρώτες νότες, ο τραγουδιστής απευθύνθηκε στο κοινό δηλώνοντας πως επιθυμεί να αφιερώσει τη βραδιά στον «φίλο του τον Γιώργο». Μίλησε με θαυμασμό για έναν άνθρωπο που δεν σταμάτησε ποτέ να προσπαθεί στη ζωή και την εργασία του, ενώ αναφέρθηκε με νόημα στις εσωτερικές μάχες που μπορεί να δίνει κάποιος χωρίς να γίνονται αντιληπτές από τον περίγυρό του. Μάλιστα, άφησε να εννοηθεί πως και ο ίδιος διανύει μια δύσκολη περίοδο, χωρίς ωστόσο να δώσει περισσότερες εξηγήσεις.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η κριτική του για όσα ακούγονται δημόσια μετά την απώλεια του τραγουδιστή. Ο Οικονομόπουλος επέκρινε το «αγαπόμετρο» της τηλεόρασης και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και τα σχόλια που αποδίδουν ευθύνες στην οικογένεια ή επιχειρούν να εξηγήσουν τη ζωή του μέσα από εικασίες. Σχετικά με τα γεγονότα στο ιατρείο, ζήτησε να αφεθεί η διερεύνησή τους στη Δικαιοσύνη, τονίζοντας πως ο ίδιος δεν είναι αρμόδιος να κρίνει πρόσωπα και πράξεις.

Η φόρτιση ήταν έκδηλη, καθώς ο καλλιτέχνης αναφέρθηκε στις επικοινωνίες που είχε με τον Μαζωνάκη το προηγούμενο διάστημα. Με ειλικρίνεια μοιράστηκε τη σκέψη ότι ίσως δεν είχε αντιληφθεί πόσο τον χρειαζόταν ο φίλος του. Απαντώντας έμμεσα σε όσους μετρούν δημόσια τη συμπαράσταση των άλλων, τόνισε πως το αν αγαπούσε τον Γιώργο είναι κάτι που το ξέρει μόνο εκείνος.

Ο αποχαιρετισμός ολοκληρώθηκε με το «Φεύγω για μένα» και το «Ανήκω σε μένα», δύο τραγούδια άρρηκτα συνδεδεμένα με τη φωνή του Μαζωνάκη. Πριν ξεκινήσει να τραγουδά, ο Οικονομόπουλος σημείωσε πως αυτό που μένει από έναν καλλιτέχνη είναι τα τραγούδια του, αφήνοντας τη μουσική να κλείσει τη δική του προσωπική αφιέρωση στον φίλο του.