Στις 13 Νοεμβρίου 2026, μια Παρασκευή 13, η ανθρωπότητα υποτίθεται ότι θα έφτανε στο τέλος της σύμφωνα με μια μαθηματική εξίσωση που δημοσιεύθηκε το 1960 στο περιοδικό Science. Η πρόβλεψη δεν προέρχεται από προφητεία, αλλά από επιστημονική μελέτη που επιχείρησε να υπολογίσει τη μελλοντική πορεία του παγκόσμιου πληθυσμού.

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας ήταν ο Αυστριακός φυσικός και ειδικός στην κυβερνητική Χάιντς φον Φέρστερ, μαζί με τους συνεργάτες του Πατρίσια Μόρα και Λόρενς Αμιό. Αναλύοντας 24 εκτιμήσεις για τον παγκόσμιο πληθυσμό σε διάστημα περίπου 2.000 ετών, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η αύξησή του ακολουθούσε μια ολοένα επιταχυνόμενη πορεία.

Εάν η τάση συνεχιζόταν χωρίς μεταβολές, κατέληγαν, ο πληθυσμός θα προσέγγιζε μαθηματικά το άπειρο στις 13 Νοεμβρίου 2026. Η προειδοποίησή τους ήταν δραματική: οι μελλοντικές γενιές δεν θα πέθαιναν από την πείνα, αλλά θα «συνθλίβονταν» από τον υπερπληθυσμό. Ήταν το αποτέλεσμα της προέκτασης μιας μαθηματικής καμπύλης στα άκρα της, με στόχο να αναδείξει τις πιθανές συνέπειες της ανεξέλεγκτης πληθυσμιακής αύξησης.

Για αρκετές δεκαετίες, το μοντέλο παρουσίαζε αξιοσημείωτη συμφωνία με τα διαθέσιμα δεδομένα. Περίπου από το 1993, όμως, η πραγματική πληθυσμιακή αύξηση άρχισε να αποκλίνει από τις προβλέψεις. Η μείωση της γονιμότητας, η αστικοποίηση, η εκπαίδευση και η ευρύτερη πρόσβαση στην αντισύλληψη άλλαξαν σταδιακά τη δημογραφική πορεία του πλανήτη.

Σύμφωνα με τις σημερινές προβολές του ΟΗΕ, ο παγκόσμιος πληθυσμός αναμένεται να κορυφωθεί περίπου στα 10,3 δισεκατομμύρια ανθρώπους στα μέσα της δεκαετίας του 2080 και στη συνέχεια να υποχωρήσει ελαφρώς. Η παλιά εξίσωση επανέρχεται τώρα στο προσκήνιο, θυμίζοντας πόσο κρίσιμη είναι η παραδοχή ότι το μέλλον θα συνεχίσει να μοιάζει με το παρελθόν.