Πέρυσι τον Μάρτιο, ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανιζόταν στο Κογκρέσο κυρίαρχος, υποσχόμενος μια «επιστροφή που ο κόσμος δεν έχει ξαναζήσει και ίσως δεν θα ξαναδεί ποτέ». Σήμερα, ο 79χρονος Ρεπουμπλικάνος πρόεδρος ετοιμάζεται για την ετήσια ομιλία του την ερχόμενη Τρίτη, όμως το πολιτικό τοπίο γύρω του έχει μεταβληθεί δραματικά. Η εικόνα του ασταμάτητου «οδοστρωτήρα» δέχεται πλέον ισχυρά πλήγματα από τη δικαιοσύνη, την οικονομία και τη διογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Η πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου να ακυρώσει μεγάλο μέρος των δασμών του αποτελεί μια ηχηρή ήττα, καθώς καταρρίπτει έναν βασικό πυλώνα του οικονομικού του προγράμματος και πλήττει τη διπλωματική του στρατηγική. Την ίδια στιγμή, τα επίσημα στοιχεία για επιβράδυνση της αμερικανικής οικονομίας το τελευταίο τρίμηνο του 2025, σε συνδυασμό με τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν οργή για το υψηλό κόστος ζωής, δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα. Παρά τους ισχυρισμούς του Τραμπ ότι «Νίκησα το υψηλό κόστο ζωής», ειδικοί όπως ο καθηγητής Τοντ Μπελτ προειδοποιούν ότι «Οι άνθρωποι ξέρουν τι ξοδεύουν» και «αγανακτούν περισσότερο όταν τους λένε κάτι που ξέρουν ότι είναι ψέματα».

Το μεταναστευτικό παραμένει ένα από τα πιο ακανθώδη ζητήματα, με τις μεθόδους της υπηρεσίας ICE να προκαλούν διεθνή κατακραυγή. Η πίεση έχει οδηγήσει τον ένοικο του Λευκού Οίκου σε σπάνιες υποχωρήσεις, όπως η διακοπή της μαζικής επιχείρησης στη Μινεάπολη μετά από διαδηλώσεις και τον θάνατο δύο πολιτών. Ακόμη και στο εσωτερικό του κόμματός του, οι αντιδράσεις πληθαίνουν, υποχρεώνοντάς τον να διαγράψει ρατσιστικό βίντεο από τα social media, μια κίνηση που χαρακτηρίστηκε ως «λάθος υπαλλήλου».

Στο δικαστικό μέτωπο, οι προεδρικές αποφάσεις βρίσκουν ολοένα και συχνότερα «τοίχο». Ένας δικαστής μπλόκαρε προσωρινά τις κυρώσεις κατά Δημοκρατικού γερουσιαστή που κάλεσε στρατιώτες να «αρνηθούν παράνομες εντολές», ενώ η κράτηση ενός 5χρονου παιδιού προκάλεσε τη συγκλονιστική παρέμβαση δικαστή που παρέθεσε τη Βίβλο: «Τότε ο Ιησούς άρχισε να κλαίει». Με τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου να πλησιάζουν και το φάσμα μιας πρότασης μομφής να παραμονεύει, ο Τραμπ καλείται να διαχειριστεί μια πραγματικότητα που δεν θυμίζει σε τίποτα τους θριαμβευτικούς τόνους του παρελθόντος.