Στο επιβλητικό βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης παρουσίασε έναν ολοκληρωμένο οδικό χάρτη για τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου, συνδέοντας την ελληνική διπλωματία με την παγκόσμια ασφάλεια και την τεχνολογική εξέλιξη. Με μια ομιλία που ισορρόπησε ανάμεσα στη στρατηγική ψυχραιμία και την ηθική εγρήγορση, ο πρωθυπουργός απηύθυνε έκκληση για ενίσχυση της πολυμέρειας και απόλυτο σεβασμό στο διεθνές δίκαιο, ενώ δεν δίστασε να θέσει το ζήτημα της αυστηρής ρύθμισης της τεχνητής νοημοσύνης ως υπαρξιακή ανάγκη για την ανθρωπότητα.

Αναφερόμενος στις σχέσεις με την Τουρκία, ο κ. Μητσοτάκης υπήρξε σαφής και ευθύς, τονίζοντας τη σημασία της καλής γειτονίας σε μια περιοχή που φέρει το βάρος των αιώνων. «Ο διάλογος Ελλάδας–Τουρκίας πρέπει να συνεχιστεί, αλλά στη βάση του σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου και των αρχών καλής γειτονίας», υπογράμμισε με νόημα. Ο πρωθυπουργός περιέγραψε μια λεπτή σχέση που απαιτεί κοινή κατανόηση, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Όπως έχω επανειλημμένα δηλώσει, δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία μας. Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε πλάι-πλάι. Και επαναλαμβάνω διαρκώς ότι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας παρέχει το μοναδικό θεσμικό πλαίσιο για την επίλυση της μοναδικής μας μακροχρόνιας διαφοράς, η οποία αφορά την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών μας». Προειδοποίησε, δε, ότι ο ουσιαστικός διάλογος δεν μπορεί να επιβιώσει υπό την πίεση μονομερών ενεργειών ή απειλών πολέμου.

Η ομιλία απέκτησε ιδιαίτερη συναισθηματική και πολιτική φόρτιση όταν η συζήτηση στράφηκε στο Κυπριακό, το οποίο ο πρωθυπουργός χαρακτήρισε ως λυδία λίθο για την αξιοπιστία του ΟΗΕ. «Το άλυτο κυπριακό ζήτημα, 52 χρόνια, 52 χρόνια έχουν περάσει από τότε που η Τουρκία εισέβαλε παράνομα στην Κύπρο και συνέχισε να την κατέχει», ανέφερε, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια κατάφωρη παραβίαση της διεθνούς έννομης τάξης. Εξέφρασε την πλήρη στήριξή του στις προσπάθειες του Γενικού Γραμματέα Αντόνιο Γκουτέρες για την επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, με στόχο μια Κύπρο επανενωμένη και ελεύθερη από κατοχικές δυνάμεις.

Στο διεθνές στερέωμα, η Ελλάδα αναδείχθηκε ως πυλώνας σταθερότητας. Ο κ. Μητσοτάκης αναφέρθηκε στον πόλεμο στην Ουκρανία, που διανύει το πέμπτο έτος του, ζητώντας άμεση κατάπαυση του πυρός και διαρκή ειρήνη, ενώ στάθηκε με ανησυχία στην ανθρωπιστική καταστροφή στο Σουδάν. Για τη Μέση Ανατολή, υποστήριξε σθεναρά την εφαρμογή του ειρηνευτικού σχεδίου για τη Γάζα, ενώ εξήρε τη σημασία μιας ανθεκτικής κυβέρνησης στον Λίβανο και της σταθερότητας στη Λιβύη, με την οποία η Ελλάδα παραμένει προσηλωμένη στην επίτευξη συμφωνίας για τις θαλάσσιες ζώνες.

Η ελληνική οικονομία παρουσιάστηκε ως ένα παγκόσμιο success story μεταρρυθμίσεων και ανθεκτικότητας. «Πριν από επτά χρόνια, η χώρα μου μόλις έβγαινε από την πιο επώδυνη οικονομική κρίση της σύγχρονης ιστορίας της, έχοντας χάσει περισσότερο από το 25% του ΑΕΠ της. Σήμερα, η οικονομία αναπτύσσεται πολύ ταχύτερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο», επισήμανε ο πρωθυπουργός, θυμίζοντας ότι το κόστος δανεισμού της Ελλάδας είναι πλέον χαμηλότερο από χώρες της G7.

Το κλείσιμο της ομιλίας επεφύλασσε μια αναπάντεχη αναφορά στους Talking Heads και το τραγούδι «We Are on a Road to Nowhere», ως προειδοποίηση για την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης. Ο κ. Μητσοτάκης τόνισε ότι η αυτορρύθμιση των εταιρειών είναι μια «αφελής» ιδέα και κάλεσε για ένα πλαίσιο ελέγχου αντίστοιχο με εκείνο της πυρηνικής ενέργειας. «Η μεγάλη ισχύς συνεπάγεται μεγάλη ευθύνη», κατέληξε, στρέφοντας το βλέμμα στις ΗΠΑ και τη διεθνή κοινότητα για την προστασία των ανθρώπινων αξιών απέναντι στην τεχνολογική κυριαρχία.