Όσο οι μέρες περνούν, ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται να επιλέγει μια τακτική στρατηγικής ψυχραιμίας. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του γίνονται ολοένα και πιο συχνές, όμως το μήνυμα είναι σαφές: ο πρώην πρωθυπουργός δεν βιάζεται. Όλα δείχνουν πως, εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, οι επίσημες ανακοινώσεις για τον νέο πολιτικό φορέα θα μετατεθούν για μετά το καλοκαίρι. Κομβικό σημείο στην πορεία αυτή θα αποτελέσει το κείμενο του Γιώργου Σιακαντάρη στα τέλη Απριλίου, το οποίο θα λειτουργήσει ως η «διακήρυξη» για τη σύγκλιση Σοσιαλδημοκρατίας, Αριστεράς και Οικολογίας.

Ο σχεδιασμός προβλέπει τη δημιουργία ενός συγκροτημένου αφηγήματος πριν καν αναζητηθεί η «λάμψη» του κόμματος και ο «κρότος» ενός ελκυστικού ονόματος. Στόχος είναι να καλυφθεί το υπαρκτό κενό στον χώρο της Αριστεράς με ρηξικέλευθα στοιχεία, κρατώντας ταυτόχρονα «ζεστούς» τους πιο «ανυπόμονους» υποστηρικτές που ζητούν άμεσες εξελίξεις.

Στη Θεσσαλονίκη, ο Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε ένα ποδοσφαιρικό παράδειγμα για να περιγράψει την ανάγκη για μεθοδικότητα, φέροντας ως παράδειγμα τον ΠΑΟΚ: «Εμείς 14 χρόνια έχουμε να πάρουμε πρωτάθλημα, εντούτοις πρέπει να πω ότι ο ΠΑΟΚ πήρε πρωτάθλημα, μην ακούτε τι λένε, όχι μόνο επειδή εμείς επιβάλαμε κανόνες ισονομίας για πρώτη φορά μετά από δεκάδες χρόνια και στο ποδόσφαιρο, αλλά και γιατί έφτιαξε ομάδα. Εμείς λοιπόν θα πάρουμε ξανά το πρωτάθλημα όταν έχουμε σχέδιο, εναλλακτικό σχέδιο διακυβέρνησης – και σε αυτό δουλεύουμε και δουλεύουμε μεθοδικά – και όταν φτιάξουμε ομάδα με ανανέωση, αλλά και με εμπειρία, που θα πετάει, θα παίζει καλό ποδόσφαιρο και θα κερδίζει μέσα στο γήπεδο».

Την ίδια ώρα, η πτώση στα δημοσκοπικά ποσοστά της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται να διαμορφώνει νέα δεδομένα, αφήνοντας περισσότερο ελεύθερο χώρο στον πρώην πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Το μεγάλο ερώτημα παραμένει η στελέχωση του νέου κόμματος. Ο Αλέξης Τσίπρας φαίνεται διατεθειμένος να συνδυάσει φρέσκα πρόσωπα στη «βιτρίνα» με την «παλαιά φρουρά», υπό τον όρο της ανιδιοτελούς προσφοράς: «Με όλους ανεξαιρέτως, αρκεί να αφήσουν έξω από τις αίθουσες που συνεδριάζουμε τις ιδιοτέλειές τους, αρκεί να βλέπουν αυτή την προσπάθεια ως ευκαιρία προσφοράς και όχι ως ευκαιρία ζήτησης. Διότι πάθαμε και μάθαμε και από τις νίκες και από τις ήττες μας, πιστεύω».

Τέλος, από την Κοζάνη, ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να σηκώσει τους τόνους απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη, εστιάζοντας στην εξωτερική πολιτική και τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή: «Ειδικά σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το δίκαιο του ισχυρού, το χειρότερο που μπορεί να κάνει μια χώρα είναι να αφήνει τον φόβο να καθοδηγεί την εξωτερική της πολιτική. Και να φαίνεται αδύναμη. Είναι άραγε αδύναμη η Ισπανία του Σάντσεθ που διεκδίκησε το συμφέρον της χώρας του; Και δυνατή η Γερμανία του Μερτς που στάθηκε χλωμός και άφωνος μπροστά στις προσβολές του πλανητάρχη στο Οβάλ γραφείο; Και σας θυμίζω ότι ο Ισπανός πρωθυπουργός δεν δρα από κάποια δήθεν αριστερή ιδεοληψία. Τα συμφέροντα του λαού του υπερασπίζεται».