Βαρύ πένθος σκεπάζει το ελληνικό μπάσκετ μετά την είδηση του θανάτου του Σούλη Μαρκόπουλου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 ετών. Ο Θεσσαλονικιός τεχνικός υπήρξε μία από τις πλέον εμβληματικές και μακροβιότερες φυσιογνωμίες της προπονητικής, συνδέοντας άρρηκτα το όνομά του με τις χρυσές σελίδες του αθλήματος, ιδιαίτερα στον πάγκο του ΠΑΟΚ.

Η διαδρομή του στα γήπεδα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και ξεπέρασε τα 40 χρόνια προσφοράς. Πριν αφοσιωθεί στην καθοδήγηση ομάδων, είχε αγωνιστεί ως παίκτης στον Όλυμπο 40 Εκκλησιών και τον Δημόκριτο, ενώ ως προπονητής πέρασε από τους πάγκους του Δημόκριτου, του Ηρακλή, του ΠΑΟΚ, του Άρη, του Μακεδονικού, της ΑΕΚ και του Αμαρουσίου.

Η κορυφαία στιγμή της ένδοξης καριέρας του γράφτηκε το 1994. Αναλαμβάνοντας τον ΠΑΟΚ στα μέσα της σεζόν ως διάδοχος του Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο Μαρκόπουλος οδήγησε τον «Δικέφαλο του Βορρά» στην κατάκτηση του Κυπέλλου Κόρατς. Η νίκη επί της Στεφανέλ Τεργέστης στους διπλούς τελικούς –με 75-66 στη Θεσσαλονίκη και 100-91 στην Ιταλία– χάρισε στον σύλλογο ένα από τα πολυτιμότερα ευρωπαϊκά τρόπαια της ιστορίας του. Την ίδια χρονιά, έφτασε την ομάδα μέχρι τους τελικούς του ελληνικού πρωταθλήματος.

Η σχέση του με τον ΠΑΟΚ ήταν καρμική και πολυετής, με σημαντικότερη τη θητεία του από το 2009 έως το 2017, κατά την οποία κατέκτησε τρεις φορές την τρίτη θέση στην Basket League (2011, 2014, 2015). Οι αριθμοί του προκαλούν δέος: με περισσότερα από 700 παιχνίδια στην πρώτη κατηγορία, βρέθηκε στην κορυφή της σχετικής λίστας των προπονητών το 2010. Με συνολικά 341 νίκες, κατέχει την τρίτη θέση στην ιστορία, πίσω μόνο από τους θρυλικούς Γιάννη Ιωαννίδη και Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς.

Η προσφορά του αναγνωρίστηκε επανειλημμένα. Το 2008, μετά την εκπληκτική πορεία του Αμαρουσίου στα ημιτελικά, αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς, τίτλο που κέρδισε ξανά το 2014 με τον ΠΑΟΚ. Με την ομάδα του Αμαρουσίου πέτυχε μια ακόμα ιστορική υπέρβαση το 2009, οδηγώντας την στην τρίτη θέση και στην πρώτη και μοναδική συμμετοχή της στην Ευρωλίγκα. Η τεράστια κληρονομιά του σφραγίστηκε με την είσοδό του στο Hall of Fame του ΕΣΑΚΕ, μαζί με τον Τζον Κόρφα και τον Γιάννη Μπουρούση.

Ο ίδιος, όταν τιμήθηκε για τη συμπλήρωση 600 αγώνων στη μεγάλη κατηγορία, είχε αποτυπώσει τη σχέση του με το άθλημα λέγοντας: «Είναι μία ολόκληρη ζωή μέσα στα γήπεδα. Αυτό που ήθελα από πιτσιρικάς, ο Θεός μου έδωσε την ευκαιρία να το απολαύσω και τον ευχαριστώ». Η μακρά προπονητική του πορεία ολοκληρώθηκε στον πάγκο του Άρη, από τον οποίο αποχώρησε τον Δεκέμβριο του 2019.